بعضی وقتا یه آدمی رو می شناسید بعد پیش خودتون فکر می کنید این صدسال سیاه خودش رو بکشه یه فیلم ساده هم نمی تونه بسازه چه برسه به اینکه شاهکار بسازه، نمونه وطنیش همین رضا میرکریمی خودمون مرد کوتاه قدی با لهجه ترکی که ما 24ساعته اداش رو در میاریمو جک می گیم با قیافه ای که هیچ اثری از کاریزما توش نیست میاد چندتا از بهترین فیلمهای سالهای اخیر سینمای ایران رو می سازه نمونه خارجیش بدون شک اسپایک جونز هستش که شما قیافش رو ببینید یا حتی سری “جک اس” رو ببینید یا ویدیو کلیپ های خیلی خیلی معمولی که واسه “آر.ای.ام” یا “یورک” ساخته رو ببینید حالتون بهم می خوره اما من دیروز یه فیلمی از این مخلوق خدا دیدم که چونه هام چسبید به زمین، فیلم “ادپتیشن(اقتباس)”.که بدون شک جزو بهترین فیلم های سال های اخیر سینماست، یک فیلم تکان دهنده، عمیق، تفکر برانگیز، جذاب و فوق العاده از اسپایک جونز. باورنکردینه! فیلمنامه واقعی-غیرواقعی برادران کافمن به شدت در این فیلم کار می کنه(هرچند وقتی داستان فیلم رو می خونید می فهمید که اینکار یک ریسک بزرگ هم برای دست اندرکاران فیلم هم مسئولان کمپانی سونی بوده اما نمی دونم خودآگاهانه یا ناخودآگاهانه تصاویر، فیلم را آنچنان پیش می برند که هیچ تصویری در هیچ جایی از دنیا با هیچ میزانسنی نمی تواند به خوبی آنها اینکار را انجام دهد). بعد از اینکه فیلم تموم میشه از خودتون می پرسین این دیگه چی بود من دیدم؟! در مجموع یک شاهکار
I say: A
Critics say: A-
You say: B
This piece was coengt, well-written, and pithy.