
چند روز پیش به همت یه دوست خوبم تونستم فیلم سوئینی تاد معروف و آخرین کار تیم برتون رو تماشا کنم جدا از کیفیت فوق العاده فیلم (که دقیقا کپی از روی نسخه بود که برای داورهای جشنواره فرستاده بودند) واقعا فیلم هیجان انگیزی بود در حقیقت هم امضای تیم برتون پاش بود هم اینکه یه جورایی کاملا متفاوت بود
سوئینی تاد رو تیم برتون از یکی از خونین ترین نمایشنامه های موزیکال تاریخ تئاتر اقتباس کرده و این فیلم خونین ترین فیلمی بود که تا به حال دیدم(حتی شاید خونین ترین فیلم تاریخ سینما) جذابیت این فیلم برای من علیرغم موزیکال بودنش، تراژدی بودنش و داشتن فضای فوق العاده فانتزی و تاریک که مشخصه کارهای تیم برتون هستش، واقعی بودنش بود، واقعی نه از این جهت که ممکنه هرروز دوروبر ما از این اتفاق ها بیفته بلکه از این جهت که کاملا باورپذیر بود شاید تنها فیلم موزیکالی که میشه باورش کرد، اما شاهکار تیم برتون در این فیلم رو می تونید در پایان فوق العاده فیلم پیدا کنید پایانی که درست نقطه مقابل تمام شدن های گل و بلبلی(به هپی اندینگ چی میگن؟!؟) اما در عین حالی که مطلقا اینچنین نیست اما عجیب بود که وقتی فیلم تموم میشه شما به شدت احساس رضایت می کنید
بازی های این فیلم به قول راجر ایبرت منتقد معروف شیکاگو سان تایمز به شدت بیرحمانه و فوق العادست نمی دونم چقدر طول میکشه تا بنجامین بارکر و خانم لاوت رو بتونین فراموش کنین اما مطمئن باشید به این زودی ها نخواهد بود. این فیلم یکی از بهترین بازی های جانی دپ بعد از ادوارد دست قیچی بود به نظرم و هلنا کارتر باورنکردنی بود، همینطور ساشا کوهن که بعد از بورات در این فیلم در نقش اون آرایشگر ایتالیایی خیلی بیاد ماندنی و متفاوت به نظر میاد و همه اینا فیلمی رو میسازن که من شدیدا پیشنهاد می کنم یکبار ببینیدش اما نه اگه از خون و خونریزی بدتون میاد و فضاهای تاریک اذیتتون می کنه فقط اگه دوست دارین افسانه سوئینی تاد آرایشگر انتقامجوی خیابان فلیت رو بدونین اونم از زبان تیم برتون
***
جمله ای که تو این فیلم دوست داشتم:ا
سوئینی تاد رو تیم برتون از یکی از خونین ترین نمایشنامه های موزیکال تاریخ تئاتر اقتباس کرده و این فیلم خونین ترین فیلمی بود که تا به حال دیدم(حتی شاید خونین ترین فیلم تاریخ سینما) جذابیت این فیلم برای من علیرغم موزیکال بودنش، تراژدی بودنش و داشتن فضای فوق العاده فانتزی و تاریک که مشخصه کارهای تیم برتون هستش، واقعی بودنش بود، واقعی نه از این جهت که ممکنه هرروز دوروبر ما از این اتفاق ها بیفته بلکه از این جهت که کاملا باورپذیر بود شاید تنها فیلم موزیکالی که میشه باورش کرد، اما شاهکار تیم برتون در این فیلم رو می تونید در پایان فوق العاده فیلم پیدا کنید پایانی که درست نقطه مقابل تمام شدن های گل و بلبلی(به هپی اندینگ چی میگن؟!؟) اما در عین حالی که مطلقا اینچنین نیست اما عجیب بود که وقتی فیلم تموم میشه شما به شدت احساس رضایت می کنید
بازی های این فیلم به قول راجر ایبرت منتقد معروف شیکاگو سان تایمز به شدت بیرحمانه و فوق العادست نمی دونم چقدر طول میکشه تا بنجامین بارکر و خانم لاوت رو بتونین فراموش کنین اما مطمئن باشید به این زودی ها نخواهد بود. این فیلم یکی از بهترین بازی های جانی دپ بعد از ادوارد دست قیچی بود به نظرم و هلنا کارتر باورنکردنی بود، همینطور ساشا کوهن که بعد از بورات در این فیلم در نقش اون آرایشگر ایتالیایی خیلی بیاد ماندنی و متفاوت به نظر میاد و همه اینا فیلمی رو میسازن که من شدیدا پیشنهاد می کنم یکبار ببینیدش اما نه اگه از خون و خونریزی بدتون میاد و فضاهای تاریک اذیتتون می کنه فقط اگه دوست دارین افسانه سوئینی تاد آرایشگر انتقامجوی خیابان فلیت رو بدونین اونم از زبان تیم برتون
***
جمله ای که تو این فیلم دوست داشتم:ا
“Seems an awful waste. I mean, With the price of meat what it is.”
I say:A-
Critics say: B+
You say: B+