من همیشه گفتم که محل تلاقی سینما، موسیقی و تا حد زیادی رقص، موزیک ویدیو است. هنری که من همیشه به شدت بهش علاقه داشتم و تا حدی هم دنبالش کردم اما چیزی که این روزها نظرم رو جلب کرده و خیلی هم کمبودش رو تو ویدیو های امروزی میشد دید این بود که ما رقص هایی رو که سبک و شیوه خاص خودشون رو داشته باشن و بتونن معروف بشن خیلی کم میبینیم رقص هایی که در دهه 80 و اوایل دهه 90 کلی از موزیک ویدیو های مایکل جکسون و گلوریا استفان و بقیه خواننده های معروفی که سبک سیاق خوندنشون به رقص میخورد رو به خودشون اختصاص داده بودن و اصلا بذارید اینجوری بگم که همین رقص ها باعث همه گیری ورزش ایروبیکی بود که دکتر کنت کوپر حدودا در اوایل دهه هفتاد به طور اختصاصی برای نیروهای تازه وارد شده به نیروی هوایی آمریکا طراحی کرده بود اما هرچی گذشت این نوع رقص ها کمتر شد و در طول دهه گذشته به خواننده های کمی میشه اشاره کرد که حتی فقط یه موزیک ویدیو داشته باشن که درش سبکی بوده باشه که همه گیر شده مثلا از اونایی که خودم دوست داشتم میشه به موزیک ویدیو بک استریتس بک گروه بک استریت بویز به کارگردانی جوزف کان اشاره کرد
یا یه نمونه جدیدش مثلا آهنگ پوت ا رینگ آن ایت¹ بیونسه اشاره کرد(که کار فوق العاده جکیل نایت طراح رقص برجسته آمریکایی بود که با کمترین بودجه تونست یه کار فوق العاده انجام بده اینم بگم که الهام رقص سه نفره این ویدیو از کار باب فاس در دهه هفتاد بود، و نکته بی ربط اینکه اون حلقه 5میلیون دلاریش رو آخرش دیدین؟؟؟
و یه چند ده تای دیگه اما حقیقت اینه که گرایش به طراحی رقص های خاص در این ده ساله به شدت کم شده به جز یک استثنا که الان دوست داشتم در مورد کار اونها صحبت کنم که مخصوصا دوتا کار آخرشون به قول والتر بیشاپ مسحور کننده بود و اونم گروه پوسی کت دالزه که اول با ریمیکس(به قول نیکول شرزنگر بگیم ترجمه) کار جی آر رحمان و همکاری خودش اول یه موزیک ویدیو نوستالژیک بود که تو موزه تراموای اتریش فیلمبرداری شد بعدش طراحی رقص بینظیر و تلفیقی رابین آنتین درست کننده و طراح رقص گروه پوسی کت دالز تبدیل به کلیپ بی نظیری شد
اما کار آخر اونها یا بهتره بگم خانم رابین آنتین از قبلی هم فوق العاده تر بود در کلیپ هاش هاش که وسطش یه تیکه ای از آهنگ فوق معروف گلوریا گینر یعنی آی ویل سوروایو² هم باهاش تلفیق شده یه طراحی رقص بی نظیر میبینیم که آدم رو میبره به دوران اوج این موزیک ویدیوها اونم با تکنیک های نوین بصری
در حالیکه منتقدها واکنش های متناقضی نسبت به این موزیک ویدیو داشتن اما به نظر من از نظر تکنیک، سرگرمی و جلوه های بصری با توجه به نفس خود آهنگ این موزیک ویدیو به شدت موفق عمل میکنه به اضافه اینکه در اینکار رقص ها متحدالشکل هستن یعنی تیکه تیکه نیستن و این طراحی رقص رو به شدت سخت میکنه وقتی این نوع طراحی کار میکنه یعنی اینکه اون ویدیو موفقه مثال بارزش همونطوری که بالا هم گفتم ویدیوی سیگل لیدیزه که با حداقل هزینه شما رو سه و نیم دقیقه پای تلویزیون میخکوب میکنه و کارهای رابین آنتین هم به هیچوجه دسته کمی نداره مخصوصا این دوتا کار آخرش که به نظرم شاهکاره و اگه بخوان در مورد رقص و موزیک ویدیو در مورد دهه اخیر حرف بزنن این دوتا نمونه بارزش هستن و در کنار بعضی موسیقی های نچسب این دوران حداقل از جنبه سرگرمی این موزیک ویدیو فوق العاده است
حالا ما که نه رقاصیم نه طراح رقص اما جدا از رقاصی و طراح رقصی این دوتا کار آخر از یه جنبه برای پوسی کت دالز اهمیت داشت و اونم اینکه یه حس عجیبی دارم که اونا دارن میرن لب پرتگاه و به زودی گروهشون منفجر میشه هرچند معتقدم اگه این خانم شرزنگر در آلبوم هر نیم ایز نیکول³ نصف موفقیت آلبوم های گروه رو دوسال پیش بدست میوورد الان پوسی کت دالزی وجود نداشت اما این دوتا کار آخر عملا بقیه گروه حذف شدن (قبلا بندگان خدا یه دو کلمه ای یه ها ها هایی از باقی گروه بود تو این دوتا کار اصلا و ابدا) و یه تاکید بیش از اندازه ای روی نیکول شرزنگر شده، البته من اینو اول دقت نکردم اما گفته های ملودی تورنتون تو کنسرتشون در گلندل که با کلی احساسات و اشک گفت مرسی با اینکه من هیچ نقشی در خوندن این آهنگ نداشتم اما باز منو تشویق کردین و بعدش در کمال حیرت گفتش که رویاهاتون رو دنبال کنید و نذارید هیچکس با پا گذاشتن روی اونها موفق بشه، هیچوقت. خب فکر کنم یه اشارات غیرمستقیمی داشت به خانم نیکول شرزنگر که از وقتی در سال 2003عضو گروه شد اونارو بالکل متحول کرد اما الان این احساس وجود داره شهرت و قدرت داره همه چیز رو عوض میکنه امیدوارم اینطوری نشه چون پوسی کت دالزه جز معدود گروه های دخترونه ای که من ازشون خوشم میاد
نتیجه گیری اخلاقی: خانم نیکل شرزنگر یه کم انسانیت داشته باش بذار بقیه هم یه چندتا ها ها ها بگن که این گروه نپاشه جای دوری نمیره
:-p
1- Put a ring on it
2- I will survive
3- Her name is Nicole
