میگن دو دسته مربی وجود دارن. دسته اول مربیانی هستن که یه سیستم تو ذهنشون دارن و تو هر تیمی برن سعی میکنن بازیکن هایی رو پیدا یا تربیت کنن که به اون سیستم بخوره و باعث بهتر اجرا شدن اون سیستم بشن. من اگه قرار بود مربی فوتبال بشم فکر کنم جزء این دسته مربی ها میشدم، نمونه بارزشون مثلاً اسون گوران اریکسونه که سیستم 433 مدرن رو با لاتزیو به فوتبال جهان معرفی کرد و از اونموقع هرجا رفته سعی کرده این سیستم رو پیاده کنه. اما دسته دوم مربی ها، مربی هایی هستن که هرجا میرن بهترین بازیکن هایی که در هر پُست دارن رو بررسی میکنن و بر اساس اون بازیکن ها سیستم طراحی میکنن. وینسنته دل بوسکه بدون شک یکی از بهترین های این دسته مربی هاست. هیچوقت یادم نمیره اون زمانی که در سال 1999 موقت مربی تیم پرستاره و همیشه بازنده رئال شد برای رئال سیستمی رو انتخاب کرد که چشم های همه از کاسه دراومد، سیستم 352 که من تا چندوقت پیش که قلعه نویی بره سپاهان و به 442 رو بیاره اسمش رو گذاشته بودم سیستم 352 مدل قلعه نویی. سیستمی که سالهاست در فوتبال جهان حتی اونموقعش هم منسوخ شده بود اما رئال مادرید تمام ابزار لازم این سیستم رو به نحو احسن در خودش داشت اونا در دفاع سوئیپر فرناندو هیرو رو داشتن در پیستون ها میشل سالگادو و روبرتو کارلوس بودن اون وسط زین الدین زیدان بود و در خط حمله هم رود ون نیستلروی و رائول بودن و همین سیستم منسوخ شده بود که رئال مادرید رو از خواب بیدار کرد و وقتی دل بوسکه بعد از قهرمانی در جام قهرمانان اروپا از کار برکنار شد همه می دونستن افسانه این مربی هنوز تموم نشده مربی که از تیم جوانان رئال به طور موقت انتخاب شد و یه سیستم منسوخ شده رو به این تیم اورد و باعث شد مادریدی ها به ستاره هایی که صدها میلیون دلار برای هرکدومشون هزینه کرده بودن افتخار کنن. دل بوسکه که قرار بود مربی تیم ملی ایران هم بشه و پیشنهاد دو نیم میلیون دلاریش حسابی به تیریش قبای مسئولین فدراسیون ما هم برخورده بود و اونارو وادار کرد یک و نیم میلیون دلار بیت المال رو هزینه کنن و علی دایی رو به تیم ملی بیارن از حدوداً دو سال پیش هدایت تیم ملی اسپانیایی رو به عهده گرفت که خیلی ها معتقد بودن این بهترین تیم اسپانیاست و بدتر از اون همین چندروز قبلش آراگونس بهترین تیم تاریخ اسپانیا رو با اقتدار قهرمان اروپا کرده بود اما دل بوسکه با شجاعت یکی از سخت ترین کارهای دنیا رو قبول کرد و با خودش به تیم ملی اسپانیا سیستم 442 رو اورد که در اون دوتا هافبک دفاعی بودن و یکی از مهاجم ها آزاد بود و حقیقت رو هم اگه نگاه بکنیم اسپانیا در پست های مختلف سیستم خودش حالا غیر از دفاع چپ و یکی از هافبک های دفاعیش بهترین های جهان رو داشت، چه بسا اگه سیستم دیگه ای بود ستاره های اسپانیا هم مثل آرژانتین بهترین بودنشون به چشم نمیومد اما تفاوت مربی ها همین جا معلوم میشه. دل بوسکه ثابت کرد که یکی از بزرگترین طراح های سیستم در جهانه (اگه نگیم خودش بزرگترینه) و من اعتبار خیلی زیادی از قهرمانی تیم ملی اسپانیا رو در جام جهانی امسال به مربیشون دل بوسکه میدم اون به همه مربی ها و فوتبال دوست های جهان درس های بزرگی داد، یکیش اینکه وقتی به کارت ایمان داشته باشی و روش وایسی موفق میشی، اسپانیا بازی اول رو از سوئیس باخت و رسانه های اسپانیا داشتن بخاطر ترکیب بازیکن های تیم اسپانیا سر از بدن دل بوسکه جدا میکردن اما مربی تیم ملی اسپانیا سر باورش ایستاد و دست به ترکیبش نزد، همون ترکیب فقط با یه تغییر قهرمان جهان شد. حتی ضد فوتبال هلند و ناداوری هم نتونست جلوی اونارو بگیره. اینارو گفتم که بگم زنده باد دل بوسکه که یکی از سخت ترین کارهای جهان رو انجام داد و در بهترین زمان تاریخ بهترین تیم تاریخ اسپانیا رو قهرمان جهان کرد
پی نوشته: پال اختاپوس هم حتماً اینارو می دونسته که اینقدر مطمئن برد اسپانی رو پیش بینی کرده و من عاشق این موجود پیشگو هستم، فکر کن! هشت تا پیش بینی که همه اش هم درست بوده! باور نکردنیه
پی نوشته 2: تیکه عادل فردوسی پور هم آخرش واقعاً باحال بود و قهرمانی رو به کاممون شیرین تر کرد :دی
salam yek milad…in okhtapoos ro rosva kardi to:D…
khaste nabashi…
rasti twitter man follow kardamet…:d..man follower nadarama:(
ya hagh
با کمال میل 😉
خدا كنه كار دست خودش نده كه كام هممون تلخ ميشه
ميلاد خيلي بدجنسي. چرا اينهمه مدت براي ايتالياي عزيزمون هيچي ننوشتي؟! کجا بوديييييييييييييييي؟
و اينکه از قهرماني اسپانيا خوشحال شدم، ولي راستش خيلي با اين دل بوسکه کنار نمي يام.
آخه مهتاب ایتالیای عزیزمون واقعاً حرفی برای گفتن نذاشت! واقعاً ایتالیا احتیاج به یه رنسانس داره من که چشمم از پراندلی هم آب نمیخوره، خیلی اوضاع خرابه همون هیچی نگیم بهتره :دی
پس دل بوسکه رو تحلیل کرده بود که پیش بینیش درست از آب دراومده بوده :دی
راستی قالبت هم خیلی خوبه
ممنون :دی
به به .. چه كرده ميلاد با وبلاگش .. چه خوشگل شده . معلومه فوتبال تموم شده و فرصت پيدا كردي به نت هم سر بزني :))
مبارك باشه خوشگله .. ببخشين زياد فوتبالي نيستم راجع به پستت نظر بدم
میلاد فردسی پور میگفت تو همه پیش بینی ها اختاپوسه رفته تو ظرف سمت راست مکنه کار صاحب آکواریوم ها باشه:دی
تو بلاگ جدیدم لینکت کردم 🙂
ااا! پس منم باید آدرست رو عوض کنم، ممنون
خب حالا کار هرکی باشه هشت تا پیش بینی درست در فوتبال کار زمینی نیست زیاد :دی
نمیخوام نام ببرم ولی گفته باشم خیانت به ایتالیا به هیچ وجه در قاموس طرفداران این تیم نمی گنجه … دیدی که باندهای مافیایی ایتالیایی با خائنین گروه چیکار میکنن، ما هم همون راه رو میریم! (شوخی!)
به نظرم دل بوسکه مثل یواخیم لو، گاس هیدینگ یا مورینیو مربی بزرگ و خاصی نباشه اما همین که تونست اینهمه ستاره رو تو یه تیم کنار هم نگه داره بدون اینکه با هم دعواشون بشه و تو سر و کله هم بزنن، اونم با وجود همه اختلافهای قومیتی، کار بزرگی کرده دقیقا مثل کاری که تو رئال مادرید کرد
در مورد هشت پا هم همونطور که اشاره شد ظاهرا اینطور عادت داده بودنش که فقط بره سراغ ظرف سمت راست، این برنامه ها به نظر میرسه یه جورایی به این بنگاههای شرط بندی (که بشدت رشد کردن و مثل همون اختاپوس به جون فوتبال حرفه ای افتادن) مربوط میشه که از بابت این مثلا پیش بینی ها سودهای کلانی به جیب میزنن، در مورد چند تا بازی اول یه مقدار شانسه و یه مقدار هم حرفه ای گری که کدوم تیم رو مثلا بذارن ظرف سمت راست، اگه هم اشتباه بشه میگن هشت پای دیگه … وقتی چند تای اول اینجوری درست دربیاد بعدش کارکرد اصلی خودش رو نشون میده و تاثیر روانی زیادی میذاره
اونوقت خدا نکنه تیمی رو بذارن ظرف سمت چپ!
اگه یادت باشه چند سال پیش رسوایی داوری بزرگی که تو ایتالیا به پا شد، اکثریتی از داورها بدون اینکه ظاهرا کسی متوجه بشه برای یکی دو سال به نفع یوونتوس سوت میزدن، اونم مشخص شده یه جورایی همین مسائل مالی پشتش بوده
خب آره میشه اینطوری نگاه کرد میشه یه جورایی خوشبینانه و دوست داشتنی تر هم نگاه کرد قضایا رو به هر حال حالا که فرقی نمیکنه و اطلاعات کافی رو نداریم که چجوری نگاه کنیم چرا قشنگ نگاه نکنیم؟
در مورد ایتالیا هم حرفی نزنم بهتره:دی اما تیم محبوب من همیشه بوده و هست حالا خوردن به بدبختی ایشالله یه نسل طلایی دیگه مثل توتی و پیرلو و بر و بکس به زودی بوجود بیان جوون های ایندفعه ایتالیا که همچین مالی نبودن :دی
میلاد جان با این قسمت حرفت که بهتره دوست داشتنی و خوش بینانه نگاه کرد کاملا موافقم، ولی با اینکه همه چیز رو به صرف همین دیدگاه باور کنیم موافق نیستم
منم سر همین هشت پا کلی سربه سر دوستهام گذاشتم و اینجا فقط اشاره ای به یه سری مسائل که ممکنه وجود داشته باشه کردم
درسته البته … با یه مقدار زیاده روی هم آدم شبیه هوشنگ نصیرزاده میشه! 😀