تمام گزینه های سرمربیگری ما
هی هرچی ما صبر می کنیم مربی تیم ملی مشخص بشه نمیشه که نمیشه! ماشالله همه جور گزینه هم داشتیم از رانده شده و اخراجی تا چلاق و ضربه مغزی! حالام فقط می خوام نظرمو در مورد این لیست بلند بالای مربی های پشت خط بگم حالا اینکه آخر قلعه نویی میشه یا مربی تیم فوتبال ساحلی با حفظ سمت مربی تیم ملی هم میشه پای خودشون
اولین گزینه ای که بین گزینه ها به نظر من می تونه خیلی کمک کنه ویسنته دل بسکه هستش هرچند که ما اونموقعی که تو رئال بود بهش می گفتیم دل بشکه اما بدلیل اینکه او جزو معدود مربیانی هستش در سطح جهان که به 352 نوین اعتقاد داره و با همین شیوه قهرمان اروپا و لیگ اسپانیا هم شده خیلی می تونه به ایران کمک کنه چون کماکان اکثریت باشگاه های ما 352 بازی می کنند و بازیکنان ما بازیکنان 352 هستن تا شیوه های دیگر حالا ببینیم آخر تیم ملی اسپانیا با دن دل بسکه به توافق می رسه یا کفاشیان
اما دومین گزینه زدنیک زمان هستش که مبتکر سیستم 433 به سبک جدید هست و به عنوان یک مربی مولف در سطح جهان شناخته میشه هرچندم که چندسال بیکار بوده باشه اما هیچ چیزی از شخصیت بزرگ و با کلاسش در سطح فوتبال دنیا کم نمیکنه. زمان بدلیل مولف بودنش در همه سطوح می تونه به فوتبال ایران کمک کنه
و سومین گزینه دیدیه دشان هستش که عامل برتریش جوانی، شجاعت و ماجراجوییست و به نظر شخصی من فوتبال در سطح ملی کشورهایی مثل ما یا باید از مربی های مولف در سطوح مختلف ملی استفاده کنند یا از ماجراجوها و جوانانی مثل دشان چراکه مربیان سطح اول دنیا با پیشنهادات خیلی بهتر هرگز حاضر به کار در این کشورها نخواهند شد حالا نمی دونم دشان حاضر میشه یا نه
چهارمین نفر لیست من نویروور آلمانی هستش که یک دلیل خیلی خوب برای موفقیتش در ایران هست و اونم آشناییش با لژیونرهای ایرانی در سطح اول اروپاست که تجربه هم نشون داده که از نظر انگیزشی حداقل برای بازیکنان ایرانی و در سطح بالاتر آسیایی خیلی خوب کار می کنه علاقش هم به سیستم کلاسیک 4231 با زیرسازیه خوبه برانکو برای این سیستم در تیم ملی می تونه تضمین کننده موفقیتش باشه
اما جالبتر از همه اینها حضور گزینه هایی مثل کریستوف دام و ژاک سانتینی و با یه کمی با سطح بالاتر آرتور ژرژ برای هدایت تیم ملیست که اینها کجا و اونها کجا اصلا تعجب نخواهم کرد که به لیست بالا اسم مورینیو هم اضافه بشه و در نهایت مایلی کهن سرمربی بشه(اینجا ایران است). جدا از گزینه های بالا احتمالا سه گزینه مخفی دیگر برای تیم ملی هست که شاید یکی از آنها خاویر کلمنته باشه اما به هرحال فکر نمی کنم اونقدر سخت باشه که از بین اینها سه چهار نفر رو انتخاب کنن و به صورت گسترده باهاشون مذاکره کنن اما معلوم نیست چرا اینقدر این انتخاب رو دارن هرروز با اضافه کردن چندتا گزینه خوب و سوخته پیچیده ترش می کنن. تنها چیزی که مشخصه هر گزینه ای الان بهتر از وضعیت بی تکلیفیه حالاست فقط کاش یه کمی فکر می کردیم دلیل این شو های مسخره خرد جمعی هم که فقط تو دولت نهم مد شده رو هم خودشون بهتر می دونن منظورم از اون خرد جمعی هاییست که اسم دنیزلی در میاد بعد قلعه نویی مربی میشه است یا الان که همه گفتن مربی ایرانی ولی تعداد گزینه های خارجی تیم ملی به ده رسید
اولین گزینه ای که بین گزینه ها به نظر من می تونه خیلی کمک کنه ویسنته دل بسکه هستش هرچند که ما اونموقعی که تو رئال بود بهش می گفتیم دل بشکه اما بدلیل اینکه او جزو معدود مربیانی هستش در سطح جهان که به 352 نوین اعتقاد داره و با همین شیوه قهرمان اروپا و لیگ اسپانیا هم شده خیلی می تونه به ایران کمک کنه چون کماکان اکثریت باشگاه های ما 352 بازی می کنند و بازیکنان ما بازیکنان 352 هستن تا شیوه های دیگر حالا ببینیم آخر تیم ملی اسپانیا با دن دل بسکه به توافق می رسه یا کفاشیان
اما دومین گزینه زدنیک زمان هستش که مبتکر سیستم 433 به سبک جدید هست و به عنوان یک مربی مولف در سطح جهان شناخته میشه هرچندم که چندسال بیکار بوده باشه اما هیچ چیزی از شخصیت بزرگ و با کلاسش در سطح فوتبال دنیا کم نمیکنه. زمان بدلیل مولف بودنش در همه سطوح می تونه به فوتبال ایران کمک کنه
و سومین گزینه دیدیه دشان هستش که عامل برتریش جوانی، شجاعت و ماجراجوییست و به نظر شخصی من فوتبال در سطح ملی کشورهایی مثل ما یا باید از مربی های مولف در سطوح مختلف ملی استفاده کنند یا از ماجراجوها و جوانانی مثل دشان چراکه مربیان سطح اول دنیا با پیشنهادات خیلی بهتر هرگز حاضر به کار در این کشورها نخواهند شد حالا نمی دونم دشان حاضر میشه یا نه
چهارمین نفر لیست من نویروور آلمانی هستش که یک دلیل خیلی خوب برای موفقیتش در ایران هست و اونم آشناییش با لژیونرهای ایرانی در سطح اول اروپاست که تجربه هم نشون داده که از نظر انگیزشی حداقل برای بازیکنان ایرانی و در سطح بالاتر آسیایی خیلی خوب کار می کنه علاقش هم به سیستم کلاسیک 4231 با زیرسازیه خوبه برانکو برای این سیستم در تیم ملی می تونه تضمین کننده موفقیتش باشه
اما جالبتر از همه اینها حضور گزینه هایی مثل کریستوف دام و ژاک سانتینی و با یه کمی با سطح بالاتر آرتور ژرژ برای هدایت تیم ملیست که اینها کجا و اونها کجا اصلا تعجب نخواهم کرد که به لیست بالا اسم مورینیو هم اضافه بشه و در نهایت مایلی کهن سرمربی بشه(اینجا ایران است). جدا از گزینه های بالا احتمالا سه گزینه مخفی دیگر برای تیم ملی هست که شاید یکی از آنها خاویر کلمنته باشه اما به هرحال فکر نمی کنم اونقدر سخت باشه که از بین اینها سه چهار نفر رو انتخاب کنن و به صورت گسترده باهاشون مذاکره کنن اما معلوم نیست چرا اینقدر این انتخاب رو دارن هرروز با اضافه کردن چندتا گزینه خوب و سوخته پیچیده ترش می کنن. تنها چیزی که مشخصه هر گزینه ای الان بهتر از وضعیت بی تکلیفیه حالاست فقط کاش یه کمی فکر می کردیم دلیل این شو های مسخره خرد جمعی هم که فقط تو دولت نهم مد شده رو هم خودشون بهتر می دونن منظورم از اون خرد جمعی هاییست که اسم دنیزلی در میاد بعد قلعه نویی مربی میشه است یا الان که همه گفتن مربی ایرانی ولی تعداد گزینه های خارجی تیم ملی به ده رسید
