مبارزه با بد حجابی
از رویا تا واقعیت

چند روز پیش در روزنامه خواندم که سردار رادان فرمانده نیروی انتظامی طی کنفرانس مطبوعاتی خبر از اغاز طرح مبارزه با بد حجابی از اول اردیبهشت ماه با سی گشت نامحسوس داده است حالا جدا از عملی بودن یا تکراری بودن این حرفها که من معتقدم در بلند مدت و حتی میان مدت اصلا عملی و حتی برای وجهه نیروی انتظامی مقرون به صرفه نیست مثالش هم سعی چندباره و چندباره ی نیروی انتظامی در طی مدیریت های مختلف است و جدا از اینکه وعده تلویزیونی آقای احمدی نژاد مبنی بر اینکه کار دولت به لباس پوشیدن جوانها مربوط نمی شود و این وجهه دولت را پایین میاورد هم اینچنین پایمال می شود و آقای احمدی نژاد احتمالا بنا بر اعتقادات صریح خودشان در روز قیامت بازخواست می شود و بازهم جدا از اینکه مصادیق بدحجابی بسیار سلیقه ایست و حتی شما دو نفر را هم شاید نتوانید در نیروی انتظامی پیدا کنید که در این مورد مثل هم فکر کنند حالا بماند که همه این مانتو ها و روسری ها تولید داخل است، جدا از همه ی اینها، حرفهای آقای رادان در این کنفرانس بسیار جالب بود آقای رادان فرمودند: “جامعه ما یک جامعه ارزشیست و بدحجابی امنیت اخلاقی جامعه را دچار آسیب کرده و امنیت درونی را هم دچار مشکل کرده !!!
پلیس در همین رابطه بررسی های علمی صورت داده که بر مبنای آن مشخص شده که کمتر از 10 درصد مردم جامعه زنان بدحجاب هستند که به چند گروه تقسیم می شوند گروه اول افرادی هستند که فاقد هویت بوده و دنبال هویت گمشده خودشان می گردند! گروه دوم بیمار روانی هستند که دارای اختلال شخصیتی هستند که چه در دختران و چه در پسران دیده می شود گروه سوم کسانی هستند که دارای انحرافات اخلاقی هستند که تعدادشان بسیار اندک است! “

این قسمت حرفهای آقای رادان خیلی جالب بود، نگاه کنید به بخش اول حرفهای ایشان که معتقد است جامعه ما یک جامعه ارزشیست پس بد حجابی امنیت اخلاقی آنرا به خطر می اندازد(امنیت درونیش بماند که یعنی چی!) در حقیقت نتیجه گیری آقای رادان نقیض ارزشی بودن جامعه ماست چطور ممکن ما یک جامعه ارزشی داشته باشیم که همه مومن و ارزشی باشند آنوقت وجود عده ای قلیل(که بعدا اشاره شد که آن عده قلیل طبق آمار خودشان 10% جامعه هستند) باعث بشود این مردم ارزشی امنیت اخلاقیشان به هم بریزد کاش می شد پرسید که خب بالفرض شما در ایران این کار را کردید و مردم ارزشی هم امنیت اخلاقی و درونیشان حفظ شد حالا اگر یکی از مردم ارزشی برود و یک کشور خارجی را ببیند چه اتفاقی میفتد؟! شاید امنیت های دیگرش هم از بین برود با استدلال آقای رادان! خب این چه ارزشیست که به دیدن یک تار موی دیگران بند است؟!
حالا این هم بماند چون آقای رادان هم به زودی به نتیجه همکار سابقشان آقای قالیباف خواهند رسید در جامعه ما این رسم است که هرکس که می آید سرکار یک دور همه چیز را دوباره امتحان کند اما بخش دوم صحبت های ایشان واقعا تکان دهنده است، ما یک خطایی در علم آمار داریم بنام خطای آلفا یعنی شما درست تشخیص می دهی که چه اتفاقی در حال وقوع است اما بدترین تصمیم را برای کنترلش می گیری که بدترین و پرهزینه ترین نوع خطا در آمار است حالا ببینیم چرا!
10%جامعه بد حجاب است چگونه جامعه ای با 10% بد حجاب ارزشیست؟! تازه بماند که همه در شهرها زندگی نمی کنند اگر آنها را هم محاسبه می کردند این رقم بالاتر می رفت اما بریم سر گروه اول کسانی هستند که فاقد هویت هستند خب این ها چگونه فاقد هویت شدند؟ دو حالت وجود دارد یا شب خوابیده اند صبح هویتشان را یادشان رفته یا سیاست های جامعه اینها را به سمتی برده است که هویتشان را گم کرده اند حالا اگر سیاست های جامعه غلط باشد یعنی به مرور افراد بیشتری هویتشان را گم خواهند کرد در اینصورت سیاست سلبی جوابگو نیست چون به موازات اصلاح عده ای، عده ای دیگر هویتشان را گم می کنند یعنی از اینطرف کم می شوند و از آنطرف زیاد! از طرف دیگر در هیچ جای دنیا با کسانی که بیماری روانی دارند(گروه دوم) به این شکل برخورد نمی کنند در حقیقت این وظیفه نیروی انتظامی نیست که با بیماران روانی برخورد کند وظیفه روانشناسان است دسته سوم هم که به قول آقای رادان خیلی کم هستند! نیازی به توضیحی در موردشان نیست! واقعا مملکت ما مملکت اتفاقات بی نظیره!