Entry for November 04, 2006

نمي خواستم در موردش حرف بزنم اما مثل اينكه نمي شه و اين داستان رابطه خصوصي و اين حرف ها خيلي داره بالا مي گيره البته بايد توجه داشت كه بحث حريم هاي خصوصي به اين شكل فقط در كشور هاي سوسيال ايجاد مشكل مي كنه چون عملا فقط در اين نوع جوامع هست كه مردم مجبور مي شوند چندين شخصيت چه براي روابط خصوصي و چه براي روابط اجتماعيشون براي خود ايجاد كنند و هركدام از اين شخصيت ها محدوديت هاي رواني خاص خودش را براي فرد ايجاد ميكند. مثلا بچه دبستاني را تصور كنيد كه مجبوره در مدرسه شعار مرگ بر آمريكا سر بده و صبحها بالاجبار دعا كنه اما در عين حال مجبور است در خانه نسبت به اينجور چيزها بي تفاوت باشه و حتي مخالفت كنه چون مثلا پدرش دلخوشي از حكومت و بالطبع دين نداره اين بچه در هفت سالگي دو شخصيت داره وبالطبع هرچه بزرگتر هم بشه به شخصيت هاش افزوده مي شه(شخصيت دانشگاه يا محل كار و…) وقتي اين آدم ها با تضاد هاي دروني شخصيت هايشان وارد اجتماع مي شن تازه بدبختي شروع مي شه چون سعي ميكنن به ديگران(شايد همبه خودشان) ثابت كنند كه آنها تنها قربانيان چند شخصيتي دنياي اطرافشان نيستند بنابراين برايشان هيجان انگيز است ثابت كنند دختري كه در همه سريال هايي كه بازي كرده روسري و چادر سركرده(نه بخاطر مقتضيات نقشش بلكه بخاطر اجباري كه مي خواد به همه نشون بده همه زن ها و دختر ها در ايران روسري و چادر را از ته دل سر مي كنند )

Tags: No tags

3 Responses

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked*