سلام دنیا!


دیروز تو توئیترم گفت: “آدم وقتی دوست های فوق العاده داشته باشه به ازای بسته شدن هر در چند در تازه به روی زندگیش باز میشن” و اتفاقاتی که چند روز گذشته افتاد برای من واقعاً ناامید کننده بود باورم نمیشد که حاصل سالها بلاگ نویسیم در یه تصمیم کیلویی و فله ای دود بشه بره هوا، واقعاً تاسف برانگیز بود اما اتفاقاتی که بعدش افتاد باعث شد به جمله بالا ایمان بیارم هنوز چندساعت از ماجرا نگذشته بود که یکی از دوستانم به نام نریمان مهاجری عزیز بهم بهترین عیدی ممکن رو داد و در کمال لطفش این هاست و دومین رو بدون هیچ چشمداشتی در اختیار من گذاشت و تازه بعدش من کلی هم با سوال و جواب های بی پایانم اذیتش کردم و نریمان عزیز با صبر و حوصله جواب داد بعدش نادر عزیز دوست خیلی خوبم زحمت ریزه کاری هاش رو کشید و با اینکه زیاد با محیط پنل سایت آشنا نبود کلی گشت و  راه حل خرده فرمایش های من رو پیدا کرد و با اینکه کلی کار داشت نشست پاش و کارها رو انجام داد و بعد از همه اینا یه تشکر ویژه هم باید از دوست قدیمی خودم سینا ارزانی عزیز و گل بکنم که زحمت کشید و کار کردن با سیستم جدید رو حسابی بهم یاد داد به قول خودش راه ماهی گرفتن رو بهم نشون داد و کلی با حوصله راه های مختلف رو توضیح داد و دستی هم به سر و گوش و تم جدید کشید.

اینا همه دلیل این شد که من به جمله ای که گفتم حسابی ایمان بیارم، میخوام از همه دوستان و عزیزانی که تو این مدت لطفشون رو شامل حال حقیر کردن هم تشکر کنم واقعاً همراهی شما دلگرمی و انگیزه بزرگیه برای اینکه در خدمتتون باشم و هیچ هدیه ای تو دنیا از این بالاتر نیست.

و امروز خوشحالم که رسماً با کمک همه عزیزانی که اسمشون رو بردم و خیلی زحمت کشیدن تا این امر ممکن بشه بلاگ خودم رو افتتاح کنم و الان حسابی حس عکس بالا رو دارم.

 

پی نوشته: یه تشکر ویژه تر از همه اینا هم از الی عزیزم که تو پیدا کردن این قالب کلی کمک کرد

 

Tags: No tags

18 Responses

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked*