من همیشه آهنگ های دهه هشتاد رو خیلی دوست داشتم مخصوصاً ریتمشون بهم احساس بی نظیری میده، یادمه قدیما قبل از اینکه مدرسه برم در دورانی که ویدیوها رو لای پتو می پیچیدن و حمل نوارهای وی اچ اس مثل حمل مواد مخدر بود ما دوتا ویدیو داشتیم که یه کنسرت مانندی بود که توش خواننده ها میومدن میخوندن و بعضی هاشون جایزه میگرفتن، خواننده هایی مثل ریچارد مارکس، کریس دی برگ، یوروپ، تینا ترنر و خیلی های دیگه بودن هنوز هم که هنوزه برام عجیبه وقتی اون آهنگها رو میشنوم خیلی حس خوبی بهم دست میده
چندوقت پیش یکی از دوستانی که به من خیلی همیشه لطف داره یه هارد پر از کلیپ بهم داد، از کلیپ مهتاب جهان بگیر(این آهنگ رو هم خیلی دوست دارم!!) تا کتی پری و میریم فارس همه چی توش بود یه بخشی از این کلیپ ها مربوط بود به آهنگ های کلاسیک و من بین این آخری ها خیلی اتفاقی آهنگی رو پیدا کردم که سالها پیش یعنی همون موقعی که مدرسه نمیرفتم تو یکی از اون ویدیوها دیده بودم اما با اینکه خیلییی دوستش داشتم اما هرگز پیداش نکرده بودم و تقریباً داشت از یادم میرفت، یه آهنگ از خواننده ای به نام ساندرا که در حقیقت آلمانی الاصل بود و با اینکه استعداد بی نظیری داشت اما هیچوقت تو آمریکا مطرح نشد و مطرح نشدن در موسیقی آمریکایی یعنی پایان حرفه خواننده های بین المللی، ساندرا هم از این قاعده مستثنی نبود. البته شما ممکنه اون رو با صدای جادوییش تو کارهای گروه انیگما که سردسته اون گروه یعنی مایکل کرتو در حقیقت همسر ساندرا بود بشناسین اما جالبه بدونین قبل از اون کارها ساندرا چندتا آلبوم با سبک متفاوت داشت و این آهنگی که من در اون زمان ها و بالطبع الان دوست دارم از آلبوم اول ساندرا تو سال 1985 هستش به نام ماریا مگدلینا(مریم مجدلیه خودمون) اونموقع ها فقط ریتمش رو دوست داشتم اما امروز وقتی به متنش دقت کردم دیدم هیچ دست کمی از ریتمش نداره
برای همین تصمیم گرفتم با شما تقسیمش کنم، فقط یاداوری میکنم فضای این آهنگ دقیقاً فضای آهنگ های پاپ اند راک دهه هشتاده اگه اون حال و هوا رو دوست داشته باشین این آهنگ یکی از بی نظیرترین کارهای اون زمانه
You take my love
You want my soul
I would be crazy to share your life
Why can’t you see what I am
Sharpen the senses and turn the knife
Hurt me and you’ll understand
I’ll never be Maria Magdalena
(You’re a creature of the night)
Maria Magdalena
(you’re a victim of the fight)
(you need love)
Promise me delight
(You need love)
Why must I lie
Find alibis
When will you wake up and realize
I can’t surrender to you
Play for affection and
Win the prize
I know those party games too
I’ll never be Maria Magdalena
(You’re a creature of the night)
Maria Magdalena
(you’re a victim of the fight)
(you need love)
Promised me delight
(You need love)
از اینجا دانلودش کنید
پی نوشته نسبتاً با ربط: چندروزه به شکل گسترده ای احساسات نوستالژیک بهم دست میده و اتفاقا هم همه چی دست به دست هم میدن که این حس تشدید بشه، خیلی حس فوق العاده ایه، فکر میکنم آدم هیچوقت نباید فراموش کنه علاقه مندی هاش چی بوده و چه رویاهایی داشته و از داشتن همه اینا چه حس هایی رو تجربه کرده. بعضی وقتا اونقدر در زندگی غرق میشیم که اینا یادمون میره، اونموقع ها آدم بزرگ های بیرحمی میشیم که دنیا رو به این حال و روز دراوردن، گاهی آدم باید رویاپرداز باشه گاهی وقتها هم باید رویاهاش رو دنبال کنه
پی نوشته کاملاً بی ربط: تو مراسم اسکار مثل همیشه جیمز کامرون پولها رو تو چمدونش برد و اعضای آکادمی اسکار حتی محل سگ هم به برادر جیمز که هر 10سال یه بار یه داستان ساده رو برمیداره و یه کم بهش احساسات اضافه میکنه و صدها میلیون دلار بزکش میکنه، نذاشتن و همسر سابقش رو حسابی از خجالتش دراوردن. اما چیزی که منو ناراحت میکنه اینه که آخه چطور ممکنه به موسیقی فیلم آواتار اینقدر بیتوجه باشن و از اون مهمتر موسیقی انتهاییش رو که لئونا لوییس با اون صدای جادوییش خونده بود نادیده بگیرن که حتی کاندیدش هم نکنن، اعضای آکادمی اسکار یه کم کلاهتون رو بذارین بالاتر یعنی واقعاً کار لئونا ارزش کاندید شدن رو هم نداشت؟ واقعاً که
مرسي ميلادجان
من رو هم ياد اون موقعها انداختي
ياد اون ويدئوها؛ ما هنوز هم داريمش 🙂 مي خوايم يه بوفه درست كنيم مخصوص اينجور چيزها توي يه رديفش اين دستگاهها رو بذاريم يه رديف ديگه هم گوشيهاي موبايلمون رو بذاريم؛ از اولين گوشيهاي گوش كوبي كه داشتيم
واقعاً حس عجيبيه
وقتي داشتم كمدم رو مرتب مي كردم يه كارتون پيدا كردم تويش پر از نوار كاست
قصه؛ آهنگ و …
واي كه وقتي اونها رو پيدا كردم و يكيشون رو گوش كردم واقعاً به 10 الي 15 سال پيش برگشتم
آهنگهاي قديمي كريس دي برگ؛ ماريا كري؛ سلن ديون و …
معركه بود
از اين دانلود هم ممنون
دقیقاً مرسده 😀
مرسییی
دارم دانلودش می کنم! متنش رو خیلی دوست داشتم
هنوز گوش نداده این جمله اش داره اشکمو درمیاره!
Why can’t you see what I am?
…..
…
..
.
می گم این نوستالژی خیلی چیز خوبیه! یاد آدم میندازه که هنوز زنده است، هنوز پر از خاطره است
بقول یه دوستی
And my scars remind me that the past is real…..
درسته هدی، و دقیقاً اون جمله هم تنها توئیت در زندگی منه که ریتوئیت شده 😀
فک کنم ری میکس این آهنگ رو دارم. دی:
واسه سن و سال ما نیست ولی از این چیزا زیاد گوش کردیم به واسطه پدر و مادر. دی:
بسی خوشمان آمد!!!!
کلا آهنگ قدیمی یه حس دیگه ای میده حتی ایرانیشا!!!!
یه جورین. فرق فوکولن. دی:
هی هی!!!
پی نوشت کاملا بی ربط: چرا مریل استریپ همیشه قیافش یه جوره؟ این بشر چرا پیر نمیشه هیچوقت؟ فریز شده سن و سالش!!!
مرسی امیر جان و در مورد پی نوشتت هم باید بگم به نکته خیلی خوبی اشاره کردی الان فکر کنم یه 50-60سالی هست همین شکلی و همین نقش ها رو بازی میکنه و هی زود به زود هم کاندید اسکار میشه 😀
میلاد اسکار خیلی عام تر از اون چیزیه که به نظر میاد!یعنی اتفاقا موارد
عامه پسند خیلی اسکار خیز ترن!
البته کلا نسبت به اون موزیک حس خاصی ندارم…ااین جمله ی بالا فقط جهت همذات پنداری و همدردی با تو بود:d
پ.ن:زیبا ترین عبارت کل این متن اون” واقعا که” آخر بود:d
:)) 😀
میلاد دمت گرم
راستی توی ان آرشیوت چیا دیگه بود
منظورم اون هارده هستشا
؟؟
از شیر مرغ تا جون آدمیزا 40گیگ کلیپ بود 😀
حالا باز میذارمشون اینجا
میلاد جان ، کلیپ Big in japan هم بود؟
نه امیر اتفاقاً خودم هم خیلی دوست داشتم اون آهنگ رو مال گروه آلفاویل بود کلاً این آلمانی ها دهه هشتاد موسیقی دنیا رو ترکوندن اما بعد دیگه کمرنگ شدن
جالبه میدونستی ساندرا هم آلمانیش رو یه سری خونده بوده؟
نوستالژی چیز خوبیه !:)
دارم دانلودش می کنم ببینم چیه
هرچند من خیلی به خواننده های زن علاقه ندارن به استثنای enya:D
جالب بود . گوش کردم 🙂
Merc Milad Jaan ,Man ke 17 salame vali bazam ahangesh behem ehsas khasi dad! vali to ro ye jooaraie dark kardam…movafagh bashi
مرسی آرمین جان لطف داری شما، ممنون که سر زدی
جدا؟
نشنیدم. لازم شد بگردم پیدا کنم اون ورژن رو.
جفت ورژن هاش رو دارم. هم اصلیش رو هم ریمیکسش رو.
به مقدار بسیار زیادی به آدم حال میده این آهنگ. دی:
کاملاً موافقم
يادش به خير. خواننده دوران ما بود. من هم دوستش داشتم.
هنوزم که هنوزه من دوستش دارم و از شنیدن اون آهنگها لذت میبرم
نمیدونم یا دوره ما سبک و خواننده ها بهتر بود یا زمونه بهتر از حالا؟
من با تمام این ترانه ها زندگی کرده ام
یادش بخیر
Old song رو نداره؟؟ راستی کسی ترانه های
منم هر چی بخواد بهش میدم
موفق باشید
آهنگای دهه ی 80 منو دیوونه میکنن.منم دقیقا یاد بچه گیام میفتم. بابام اوایل دهه ی 90 دانشجوی زبان بودن. ساندرا رو خیلی زیاد گوش میدادن. بالطبع ما هم میشنیدیم.وقتی بعد از حدود 15 سال آلبوم میرورز رو دانلود کردم واقعا داشتم دیوونه میشدم…