بالاخره پخش فصل جدیده سریال مورد علاقه ام شروع شد، من کلاً سریال های شبکه فاکس رو بیشتر از بقیه کانال ها دوست دارم گرچه معمولاً شبکه های ای.بی.سی و مخصوصاً سی.بی.اس تعداد بیننده های بالاتری دارن (البته معمولا) اما نمیشه نادیده گرفت که کارهای شبکه فاکس مخاطب های جهانی بالاتری دارن در مجموع حالا گذشته از این شروع سریال فرینج به من احساس خوبی میده، احساس اینکه دوباره میشه جستجو و کنجکاوی رو آغاز کرد یا کلی نظریه های عجیب غریب و جالب از اینور اونور شنید، حسی که همزمان با ده ها میلیون نفر در سراسر جهان در جستجوی حقیقتی هستی که در لا یه لای صحنه های یک سریال مخفی شده برای من حس دوست داشتنی. در مجموع شروع فصل جدید فرینج هم یه شروع رویایی بود و برای اولین بار در ده سال گذشته شبکه فاکس تونست واسه پنجشنبه شب هاش بیننده ای حدود ده میلیون نفر جمع کنه، گرچه هفته بعد این عدد نصف شد و اونم بخاطر پریمیر دوتا سریال محبوب گری آناتومی و سی.اس.آی بود اما بازم نسبت به سال گذشته رشد 55% داشت این خبر از اونجایی خوشحال کننده است که فعلاً حداقل می دونیم که فرینج میتونه برای فصل بعدی ادامه پیدا کنه و از اونجایی که فاکس به شدت کانال بی رحمیه امیدوارم فرینج بتونه این روند رو ادامه بده، گرچه به نظر میرسه بین این فصل هم مثل فصل گذشته فواصلی بیفته چون قسمت آخر برای پخش در ماه می 2010 برنامه ریزی شده و با توجه به زمان بندی پخش سریال به نظر میرسه 8هفته طی فواصل مختلف بین پخش قسمت های سریال فاصله بیفته

اما با پخش دو قسمت از این سریال اول یه اتفاق دردناک افتاد و اونم حذف شخصیت چارلی فرانسیس از داستان بود گرچه تو صفحه فیس بوک بازیگر نقشش خونده بودم که از فصل دوم کنار گذاشته شده اما من همیشه معتقد بودم که شخصیت چارلی فرانسیس حالا جدا از اینکه همیشه در شرایط سخت در کنار اولیویا بود و حرفهاش به اولیویا کم میکرد با شرایط بهتر کنار بیاد اما جا برای کار زیاد داشت اما سه شخصیت محوری سریال اونقدر قوی و قدرتمند بودن که جا برای چارلی فرانسیس نبود واقعا  و از طرف دیگه نویسنده ها هم تمایلی نداشتن به ابعاد مختلف این شخصیت بپردازن برای همین این شخصیت در عین حالی که محبوب بود اما تا حدی برای بیننده ها ناشناس هم بود شایدم همین امر جسارت بیشتری به نویسنده ها برای حذفش داد اما بازی فوق العاده کرک اسوادو بازیکگر نقش چارلی فرانسیس در این دو قسمت اخیر مخصوصاً بازی تحسین برانگیزش در قسمت دوم با اون نگاه ها و تردید ها مطمئنم کردکه میشد از این بازیگر پورتوریکویی چینی که تو آمریکا به دنیا اومده بیشتر و بهتر استفاده کرده خلاصه با توجه به روند داستان به نظر میرسه یکی دو قسمت دیگه کاملاً حذف بشه، با کاری هم که اون آقای تغییرشکل دهنده انجام داد(نمیگم اسپویلر نشه) امیدی به جادو جنبل های والتر هم نیست دیگه

اما دومین نکته ای که در فصل اول بود اما در فصل دوم شاهکاره فیلمبرداری بی نظیر این سریاله، واقعا در زمینه فیلمبرداری این سریال در سطح بهترین هاست اونم نه تنها در سطح خودش بلکه در همه سطوح، دوربین در ان فصل یک لحظه آروم و قرار نداره و به زیبایی صحنه ها رو به هم وصل میکنه، این کار هم در قسمت اول و هم در قست دوم کاملا مشهود بود، کاش همه سریال ها و فیلم های هیجان انگیز به این زیبایی فیلمبرداری میشد

سومین نکته اینه که کماکان شخصیت های محوری سریال جذاب و فوق العاده هستن من از این موقعیت اولیویا خیلی خوشم اومد، به نظرم آنا تورو تو این فصل موفق شده یه بع تازه به شخصیت اولیویا دانم بده. بازی چهره و حرکات بدنش و نگاه هاش تاثیرگذارتر شد انگار، من این بازی دو قسمت اخیرش رو هم با اون عصای جالبش خیلی دوست داشتم، و ما کماکان منتظریم که بیشتر از پیتر بفهمیم، والتر هم هنوز مثل همیشه یه دکتر دیوانه مسحور کننده است و این مثلث با ایجاد زوج در صحنه های مختلف هنوز میتونن با یه حرکت بار درام عمیقی به سریال اضافه کنن. من صحنه های احساست برانگیز مربوط به این سه شخصیت رو هم بینهایت دوست دارم

و نکته چهارم موسیقی بی نظیر این سریاله که همگام با شخصیت ها و داستان پررنگه

البته شاید بشه نکته های دیگه هم گفت و بعداً گفتم اما مطمئنا این سریال بی عیب هم نیست یه اشکالات داستانی جزیی و غیره هم هست اما اونقدر این زیبایی ها پررنگ هستن که انگار اونها اصلاً به چشم نمیان یا اگرم بیان من ترجیح میدم خودم رو با این زیبایی ها رگرم کنم تا فکر کردن به اینکه مثلا تو فصل اول اون ساختمونی که برای اف.بی.آی نشون دادن در واقع یه ساختمون دیگه بوده و مال اف.بی.آی بوستون نبوده و …خلاصه اومدن فرینج روزهای منو آبی فرینجی کرده، ممنون آقای جی جی آبرامز که از این سریالها میسازی