توی این روزهای بی فیلمی و فیلم های مزخرف کارگردان های بزرگ سینمای ایران چند روز پیش فیلم کنعان آخرین ساخته مانی حقیقی رو دیدم. بعدش داشتم فکر می کردم چی میشد همه به جای اینکه سعی کنن کارای محیرالعقول انجام بدن بعضی وقتها هم سعی می کردن یه کاره استاندارد هوشمندانه انجام بدن، این دقیقا کاری بود که مانی حقیقی انجام داده بود، کنعان فیلمیه که موضوع خارق العاده ای نداره و ادمهاش هم فوق العاده نیستن اما فیلمنامه به شدت هوشمندانه اصغر فرهادی و مانی حقیقی با کارگردانی خوب و بازی های بهتر افسانه بایگان و بهرام رادان، بازی خوب محمدرضا فروتن(اخرش گفتم خدارو شکر ما بعد از شب یلدا یه بازی خوب از این بشر دیدیم!!) و از همه مهمتر به جرات میگم فوق بازی ترانه علیدوستی که از جلد همیشگی دختر دبیرستانی و پونزده ساله اش نه تنها بیرون اومد بلکه ثابت کرد می تونه آینده درخشانی داشته باشه تو سینمایی که دخترهاشو دارن میبرن هالیوود، همه اینا باعث شده یه فیلمی ببینی که در عین معمولی بودن بعدش احساس خوبی داری، توی تک تک صحنه های این فیلم به شدت احساس زندگی می کنی احساس اطمینان و امنیت در عین حال قبل از اینا یه کمی ممکنه بترسی یا به مرگ فکر کنی و اینها دقیقا چیزهایی هستند که تورو به اون احساسهای زندگی و امنیت میرسونن، شایدم به همین دلیله اونارو پررنگ تر حس می کنی باهاشون به آرامش میرسی و این عالیه، قشنگترین حسی که هنر سینما می تونه به آدمها هدیه کنه! همونطوری که گفتم فیلم کنعان شاهکار نیست اما قشنگترین فیلمیه که امسال دیدم و شاید تنها فیلمی که این روزها دوسش داشتم، چقدر بده که سینمای ما از این فیلمها کم داره و چقدر بدتره که فیلمنامه نویس ها به اندازه اصغرفرهادی و مانی حقیقی باهوش نیستن(اگه فیلمو دیدین دقت کنین که به تمام سوالهایی که در طول فیلم مطرح میشه به خوبی جواب می دی و این هنر کمی نیست اصلا) تا فیلمنامه های معمولیشونو قابل دیدن کنن
malome az on filayie ke ehsasate adamo ghelghelak mide.moteasfene alan hatta filmayi ke kargardanisham khobe filmnamashon milange va age ye kari filmnamash ghavi bashe vaghean to sinamaye ma shahkare be nazaram. albate ta vaghti bebinamesh nazare ziadi nemitonam bedam :-!