دوشنبه شب قطعنامه سوم علیه ایران در شورای حکام با چهارده رای مثبت و تنها رای ممتنع اندونزی به تصویب رسید در حالی که سه شنبه هیچ روزنامه داخلی حتی کوچکترین اشاره ای به تصویب قطعنامه نکرده بود امروز به ناگاه تمامی روزنامه ها خبر از اعتراض مقامات ایرانی دادند و نکته عجیبی که همه مسئولان متفق القول به آن اشاره داشتند این بود که با توجه به گزارش البرادعی باید پرونده ایران از شورای حکام خارج می شد و این نظر در مناسبات بین المللی واقعا خنده دار به نظر می رسد چرا که از یک طرف گزارش البرادعی پیروزی برای ایران نبود چراکه البرادعی ضمن اشاره به همکاریهای اخیر ایران به نکات تاریکی هم اشاره کرده بود و این رفتار ایران بیشتر شبیه جنگ تبلیغاتی تلقی می شد تا پیروزی بزرگ هسته ای و این دقیقا چیزی بود که بنا به دستورالعمل وزارت ارشاد هیچ روزنامه ای حق پرداختن به آن را نداشت اما این اظهار نظر ها وقتی خنده دارتر می شوند که بدانید پرونده حال حاضر ایران در شورای حکام اصلا ربطی به همکاری کردن یا نکردن ایران با آژانس ندارد و مسئله اصلی شورای حکام سزپیچی ایران از درخواست صریح آنها از ایران مبنی بر متوقف کردن غنی سازی اورانیوم تا روشن شدن مسئله آنها در آژانس می باشد و دقیقا بر همین اساس قطعنامه سوم کاملا قابل پیش بینی و صدالبته منطقی بود و هیج ربطی به آژانس بین المللی اتمی و گزارش البرادعی نداشت
شرط حضور در هر جامعه ای در ابتدا پذیرش اصول و قوانین آن جامعه می باشد برای مثال شما نمی توانید تصمیم بگیرید در ایران زندگی کنید اما مثلا دیسکو تاسیس کنید، اصولا عضویت در جامعه جهانی هم علاوه بر تمام محاسنی که مطمئنا برای تمامی اعضا دارد حاوی محدودیت ها و قوانینی هست که چه عادلانه و چه ناعادلانه همه اعضا باید از آن تبعیت کنند یکی از این قوانین اطاعت از تصمیمات شورای حکتم است. جدا از این مسئله که این تحریم ها و تنبیه ها عادلانه هست یا نه ایران بخاطر اینکه عضویت در این جامعه را پذیرفته است ملزم به اطاعت است اگر اعتراضی وجود دارد یا این حکم را ناعادلانه و غیرقابل استیناف می داند می تواند به راحتی از محاسن جامعه جهانی چشم پوشی کند و از آن خارج شود اما اگر می خواهد کماکان از این محاسن استفاده کند ملزم به پذیرش است و غرغر کردن خیلی مسخرست و بی معنی
شرط حضور در هر جامعه ای در ابتدا پذیرش اصول و قوانین آن جامعه می باشد برای مثال شما نمی توانید تصمیم بگیرید در ایران زندگی کنید اما مثلا دیسکو تاسیس کنید، اصولا عضویت در جامعه جهانی هم علاوه بر تمام محاسنی که مطمئنا برای تمامی اعضا دارد حاوی محدودیت ها و قوانینی هست که چه عادلانه و چه ناعادلانه همه اعضا باید از آن تبعیت کنند یکی از این قوانین اطاعت از تصمیمات شورای حکتم است. جدا از این مسئله که این تحریم ها و تنبیه ها عادلانه هست یا نه ایران بخاطر اینکه عضویت در این جامعه را پذیرفته است ملزم به اطاعت است اگر اعتراضی وجود دارد یا این حکم را ناعادلانه و غیرقابل استیناف می داند می تواند به راحتی از محاسن جامعه جهانی چشم پوشی کند و از آن خارج شود اما اگر می خواهد کماکان از این محاسن استفاده کند ملزم به پذیرش است و غرغر کردن خیلی مسخرست و بی معنی
