ماه رمضان با هرچي خوبي و بدي كهداشت تمام شد و تلويزيون ما هم مثل هرسال به همين مناسبت چندتا سريال هر روزه پخش كرد كه به اعتقاد خيلي ها اصلا نتوانست موفقيت سريال هاي سال هاي پيش را تكرار كند. بعضي مثل سريال بوي خوش زندگي بود كه وقتي نگاه مي كردي حالت به هم مي خورد(از فيلمي كه اولا شاه حاتمي بسازه ثانيا نوشتن فيلمنامه كارگرداني اديت كردن و… هم كمتر از 2ماه طول بكشه انتظاري جز حال به هم زدن هم نمي شه داشت) بعضي هم مثل آخرين گناه كه فقط ميتونستي به ديالوگ ها و بازي بازيگراي نسبتا مطرحش بخندي گذشته از اين دو تا فاجعه فيلم زيرزمين يك فيلم تر و تميز و مخاط پسندي بود كه هرچند مي شود در قالب كارهاي تكراري و امتحان پس داده دسته بنديش كرد اما از بقيه براي اين ماه مناسب تر بود كه فكر ميكنم تعداد مخاطبانش هم اين را به ما ثابت خواهد كرد اما جدا از همه اين كارهايي كه از تلويزيون ملي هم بعيد نبود فيلم صاحبدلان حداقل براي من يك استثنا بود كاري از محمد حسين لطيفي كه اگر صادق باشم اصلا انتظارش را نداشتم و فيلمنامه اي كه به جرات مي گويم نماد واقعي يك فيلمنامه كامل بود چيزي كه حداقل در تلويزيون اگر نگويم نديديم اما خيلي به ندرت ديده ام كه با بازي استثنايي حسين محجوب و اكثريت بازيگران مجموعه و كارگرداني خيلي خوب حسين لطيفي و موضوع هيجان انگيزش باعث شد كه حساب اين سريال از بقيه كاملا جدا شود.
به قول حاج صدوق آخرين گناه اميدوارم اين كار يك بدعت باشد نه تنها يك بدعتي كه براي خوب سريال ساختن پا برجا بماند بلكه بدعتي كه براي تبليغ و پروراندن انديشه اي كه سالهاست اهالي تلويزيون ملي بر سرشان مي زنند كه آنرا تبليغ كنند و هرچه بيشتر بر سر مي زنند كسان بيشتري را دور مي كنند.
اگر انديشه پشت سريال هاي آخرين گناه و بوي خوش زندگي طوري بودكه دوست داشتم توي گوش شخصيت هاي اصلي و فرعي سريال بزنم اما در عوض انديشه پشت سريال صاحبدلان آنقدر زيبا و مقدس بود كه باعث شد حتي مني كه زياد مذهبي نيستم به انديشه پشت صاحبدلان تعظيم كنم و احترام بگذارم.
آفرين عليرضا طالب زاده آفرين محمد حسين لطيفي
