مثل گريه هاي بي بهانه ات
مثل شعرهاي عاشقانه ات
مثل چيدمان بي دفاع تيممان
مثل آسمان
مثل اضطراب صفرهاي دسته چک
مثل قلب غول مهربانِ _ شِرِک
…
لايه لايه ام
ورق بزن مرا
بدون عنوان
مثل گريه هاي بي بهانه ات
مثل شعرهاي عاشقانه ات
مثل چيدمان بي دفاع تيممان
مثل آسمان
مثل اضطراب صفرهاي دسته چک
مثل قلب غول مهربانِ _ شِرِک
…
لايه لايه ام
ورق بزن مرا
وای میلاد جان هم شعرت عالی بود و هم قالبت .مخصوصا” اون سایه سانتا روی ماه.
مثل همیشه لطف داری پرستو خانم ممنون که سر زدین کلی خوشحال شدم از دیدنتون
واقعا هم این لایه لایه بودن رو چقدر زیبا با مثال توی شعر آورده شاعر. و چقدر خوبه کسی همینطوری با آدم برخورد کنه و به اصطلاح ورق بزنتت.
دقیقاً به همین خاطر من عاشق این شعر و شاعرشم :X
:)) خیلی باحال بود
آقا خیلی لذت بخشه لینکمو تو صفحه ی کسی دیدم که خودم طرفدارشم
من چند از تابستون تا الان هرچی سعی کردم نتونستم لینکتو تو صفحه ام بذارم،اگه زحمتی نمیشه فید بلاگتو بهم بده چون من هر سه تا فیدتو امتحان کردم و عجیبه که هیچکدوم کار نمیکنه
حتی تا گودر
من افتخارمه لینکتو داشته باشم
نه واسه عمل متقابل
واقعا شخصیتتو دوس دارم
میلاد جان همیشه من رو شرمنده میکنی مرسی از لطفت اختیار داری منم مطالبت رو خیلی دوست دارم و همیشه سر میزنم اما کامنتت خاموشه و نمی تونم اونجا چیزی بگم در مورد فید هم حتماً میپرسم بهت میگم
بازم ممنون از لطف همیشگیت دوست خوبم
راستی این کامنتم واسه پست قبلیت بود
مخصوصا اون خیلی باحال بودشو واسه عکست گفتم
بله بله متوجه شدم دست شما درد نکنه :د
مي شه اسم شاعرش رو بپرسم ؟و احيانا اگر كتابي داره …شعرش خيلي به دلم نشسته
مرسی آوا جان والله نمی دونم اینارو حقیقتاً باید از مریم بپرسی که کشفش کرده